Hoe kies je een fotograaf?

Fotograaf Oss 320

Iemand die mensen fotografeert is een fotograaf. Iemand die voorwerpen fotografeert die op meubels of in een landschap staan, is een vastgoedfotograaf. Een fotograaf is iemand die fotografie als beroep heeft. Een fotograaf is iemand die fotografie als beroep uitoefent. Mensen die fotograferen om in hun levensonderhoud te voorzien, besluiten om beroepsfotograaf te worden. Mensen die fotograferen om in hun levensonderhoud te voorzien, besluiten om spaarzame fotografen te worden. Dit zijn twee interessante vragen, of je het nu interessant vindt of niet. Bijvoorbeeld, hier zijn enkele citeerbare voorbeelden.

Het Instituut voor Beeldende Vorming in Praag, Tsjechische Republiek, heeft een heleboel nieuwjaar voornemens. Hoewel de meeste (buiten het professionele systeem) van de professionele kant zijn (De Muur van Frankfurt negeren, De Conventie van Straatsburg volgen, Dezelfde taal spreken, etc.), waarom zou ik uit zo’n kleine lijst kiezen? Fotojournalistiek, maar dat is niet zo’n breed terrein. Gelukkig is het niet els, en zijn er maar een paar publicaties die er specifiek aan gewijd zijn. Er is ook een regelmatig nieuwsprogramma dat allerlei onderwerpen behandelt, en diverse tijdschriften. Er is een semiwetenschappelijke poll gaande over de 45 meest invloedrijke fotografen en er zijn duizenden boeken over het onderwerp verschenen. Er is een semiwetenschappelijke poll gaande over de 45 meest invloedrijke fotografen en er zijn duizenden boeken over dit onderwerp gepubliceerd. Dus, misschien moet ik daar uit kiezen?!?? Voor mij, niet zozeer. Ik heb niet de intentie om te worden wat ik zie als de beste in mijn vakgebied. Ik denk dat ik lang niet zoveel doe op mijn vakgebied als ik denk dat ik zou moeten doen, en ik heb gemerkt dat een beetje humor elk jaar me kan helpen optimistisch te blijven en dicht bij mijn motivatie.

Vele scholen en landen hebben forumbijeenkomsten georganiseerd om de kunst van de fotografie te helpen bevorderen. De meest exotische gebieden hebben economen, landbouwkundigen, juristen, wetenschappers, enz. Tienduizend mensen komen bijeen op internationale forumbijeenkomsten en zij praten over iets dat hen interesseert. Afgezien van het feit dat deze bijeenkomsten weinig te maken hebben met een bepaald gebied, worden de tijdschriften op de achtergrond begeleid door een subsidie van 2000 dollar. Deze tijdschriften zijn vaak gericht op een specifieke clientèle, zoals reclameleiders, beroepsfotografen, enz. In Hawai’i bestaat een zeer winstgevende industrie, waarvan de niet-professionele fotografen er één is. In dat gebied hebben beeldrechtverenigingen, machtige arbeidsorganisaties en message boards jarenlang de meest lucratieve markt gecreëerd. Als gevolg daarvan werd elke lokale fotograaf opgeleid om er als de beste uit te zien en werden ze alleen betaald voor hun diensten. In die zin was elke fotograaf een beroepsfotograaf. De term professioneel verwees vroeger gewoon naar de bekwaamheid om fotograaf te zijn. Daarna begonnen professionele en gevestigde fotografen geassocieerd te worden met het werk dat ze produceerden. In het proza zijn zij wie formeel en gestructureerd is, verwant in een afdeling, werkend volgens een reeks regels en voorschriften die hen door de maatschappij erkende professionals maken. Dit is wat wij de beeldmarkt noemen. In de poëzie zijn het diegenen die natuurlijk en rechtvaardig zijn, die hun creativiteit laten stromen uit wat de buitenwereld hen vertelt te doen. Dit noemen we de fotomarkt.

Mogen we die foto nemen? Ik heb onlangs geluncht met een fotograaf in Shoreditch. Men vroeg hem of hij ooit met hem had gesold of zo. Hij lachte alleen maar en zei dat fotografie een zwart-wit business is, je doet het beeld, je doet het ding, zei hij, het is heel simpel. Ik kon niet geloven wat hij zei, het was alsof hij (op een andere kalme, vertrouwde manier) zei dat het einde van de wereld schitterend en kraakhelder en schoon zou kunnen zijn, maar dat er nog steeds ruimte zou zijn voor de mensheid om als een bloem te voorschijn te komen. Ik kon niet stoppen met lachen. Ik ben geen beroepsfotograaf, maar ik wou dat ik het was, en dit is wat ik me afvraag als ik het zou zijn.

Lees meer

Bedrijfsreportages