De kunst van het fotograferen

Fotograaf Gorinchem

Sommige beelden zijn van familieleden of personen die zich onlangs in een actuele situatie hebben bevonden; andere zijn van vreemden of dingen die beroemd zijn geworden. Naarmate de relatie tussen fotograaf en onderwerp zich ontwikkelt, bepaalt de fotograaf hoe het onderwerp is, zodat hij of zij iets heeft om het onderwerp te laten opvallen. Een van de gemakkelijkste manieren om foto’s te maken die de aandacht van een fotoredacteur zullen trekken, is het vermelden van familieleden of levensgebeurtenissen. Maar vermeldingen van familieleden zijn niet voldoende, tenzij de fotograaf de persoon goed in de situatie kan inpassen. Als de fotograaf scènes probeert vast te leggen die de aandacht trekken of een persoon doen opvallen, werkt hij vaak met heel weinig voorbereiding. Maar het beeldverhaal dat ontstaat door te creëren zonder apparatuur of te weten waar hij aan begint, zal rijker zijn dan een foto uit lijnen en voorgeplande poses, gemaakt door iemand in een studio. Deze les is voor diegenen onder jullie die zich willen bekwamen in de fotografie. Voor diegenen onder jullie die een positieve invloed willen hebben maar niet weten hoe, hier heb je het: Je hoeft geen fotograaf te zijn om een persoonlijke band te hebben en je te laten inspireren door anderen, vooral jongere fotografen die een grote invloed hebben.

Ik geloof dat je de wereld kunt leren zien met alle beschikbare middelen en dat niets buiten schot blijft in het maken van een impact. Je hoeft niet vast te zitten aan een bepaalde techniek om een sober leven te leiden. Ik zie mijn fotografie als een roeping. Het doel van mijn fotografiepraktijk is om te groeien en geïnspireerd te raken. Ik hou ervan om beelden te creëren met mijn eigen gedachten en aanpak. Mijn beelden laten me zien hoe beelden empowerment kunnen creëren en levens kunnen veranderen. Ik heb humor en maak plezier met mezelf en mijn eigen werk. Mijn doel is om anderen te inspireren om een sober leven te leiden.

Eerder in mijn carrière had ik geleerd schrijver te worden door te lezen en te schrijven. Ik werd een goede schrijver toen ik voor de krant schreef. Daarna heb ik mij toegelegd op het fotografen vak en daarna heb ik mij toegelegd op anderen en op het helpen van anderen die de mensheid wilden helpen. Ik heb me als tiener uit een probleem gewerkt. Toen ik zestien was, liep ik van huis weg. Ik werd gepakt, was betrokken bij de maffia, werd tien keer op mijn vingers getikt, en over het algemeen werd ik een crimineel genoemd en al het andere. Ik viel terug op het leven van de overheid en andere mensen. Het was mijn eerste opdracht als beroepsfotograaf. Fotografie is wat ik doe. Ik heb geen verlangen om een rijke familie te hebben na mijn dood en ik wil zelfs niet terug naar school om iets anders te doen dan fotografie en schilderen.